Geen reacties | Permalink

On-Nederlandse taferelen. Wat een pakken met sneeuw. Wat een vorst. In eens is wonen in een Vinex-wijk veel leuker geworden. Schaatsbaan aan huis. Lampjes aan, speakers in de ramen en schaatsen maar.

Eén reactie | Permalink

Assendelft - 6 jan 2010 - 14:40 uur Foto Barry	Leiden - 6 jan 2010 - 14:40 uur Foto Remco

Geen reacties | Permalink

Mijn vader heeft een nieuwe liefde, Annette. En met de nieuwe liefde komt veel nieuwe fijne familie erbij. En dat is heel leuk, heel leuk. Van nwe oma's, vriendinnetjes voor Mikkie en vriendjes voor Pim. Dus voor het eerst kerst in een geheel nwe setting op de Hollandse Rading. Het enige dat echt niet klikt is tussen de honden. Bob wordt zo wat gesloopt door zijn nieuw harige neefjes.

Geen reacties | Permalink

Een hele mooie kerst avond met de buren. Heel gezellig staan koken vanaf een uur of 14 met veel heerlijke prosecco erbij bereiden van de kerst dis. Wordt een mooie traditie waarbij steeds meer buren aanschuiven jaarlijks. Heel gaf en heel bijzonder. Een mooie avond waarbij elke gang afgewisseld werd met mooie boek cadeaus met persoonlijke gedichten erbij. Dus naast heerlijk eten en drinken veel tijd voor een persoonlijke noot. Het is fijn om te realiseren dat je zulke goede vrienden als je buren mag hebben. Klapstuk was voor ons een heel mooi gedicht van Michel over ons hoe we over het koordje lopen sinds de dood van Marieke en vol complimenten hoe we daar mee omgaan. We kregen toen van allen gezamenlijk een linnen schilderij met de beeltenis van Marieke maar opgebouwd uit allemaal foto’s van ons vieren als gezin. Tranen stroomde rijkelijk wat een gaaf cadeau. Tijdens de laatste gangen heb ik voorzichtig de tv aan gezet waarop een van de meest bijzonder live concerten speelde die ik ooit gezien heb. Vanuit New York speelden Lou Reed met Metallica, Mick Jagger met U2, Aretha Franklin en nog vele anderen. Vele malen met de tranen in mijn ogen zitten kijken van de emoties. Wat een avond. Wat ben ik een gezegend mens !!! Met zulke mooie mensen en muziek.

Geen reacties | Permalink

1e Kerstdag zit erop. Wat hebben we gegeten bij Zwager Menno op de ZuiderIJdijk. Wat een gangen, wat een bijzondere smaken wat kan die man koken! Ik heb mij slechts gewaagd aan het Petit Grand Dessert. Ook niet geheel zonder zorgen was toch goed voor ruim 4 uur kook werk. Wat fotos van de avond:

Eén reactie | Permalink

Meer dan helft vrouwen masturbeert op werk

Meer dan 50 procent van de vrouwen masturbeert onder werktijd. Dat blijkt uit een onderzoek van de Deense krant Ekstra Bladet. Ook de mannen zijn niet onschuldig: 60 procent heeft toegegeven wel eens te masturberen in de baas z'n tijd. Favoriete plek is het toilet. Expressen, een Zweedse krant, heeft ook onderzoek gedaan en die cijfers komen min of meer overeen met het Deense onderzoek;de helft van de lezers heeft wel eens gemasturbeerd op het werk. "De een rookt, de ander masturbeert", zegt de hoofdredacteur van de krant uit Denemarken."Zolang de omgeving er geen last van heeft keur ik het goed".

Bron: NOS

Eén reactie | Permalink

Als er ouders dood gaan van lieve vrienden ontgaat je eigenlijk al de lust om nog iets te doen aan kerst of wat dan ook. Maar belofte aan kinderen als tegenhanger, het leven, de toekomst maken dat je het ook niet niet kunt en wilt doen. Dus met een buik vol weemoed de Hornbach in gedoken en een hele mooi spectaculaire kitch herten kop kunnen kopen vol me kerst lampjes. Mooi voor blijvende uitlichting van mijn "Eer je helden muur".

Geen reacties | Permalink

Missionarishouding af te raden wegens Mexicaanse griep Het Amerikaanse vrouwentijdschrift Cosmo raadt haar lezeressen aan om niet langer in het missionarisstandje te vrijen om zo de Mexicaanse griep te vermijden. Het magazine raadt het 'omgekeerde cowgirl'-standje aan. Zo zien partners elkaars gezicht niet en kunnen ze elkaar dan ook niet besmetten. Er zijn ook andere, minder drastische maatregelen zoals het geven van een handkusje in plaats van een echte zoen. De knuffel wordt dan weer beter vervangen door een licht kneepje in de bovenarm. Met de vuisten tegen elkaar slaan, is beter dan een hand geven.

Eén reactie | Permalink

Geen reacties | Permalink

Het jaarlijkse Sinterklaas wordt steeds vreemder. Van de 7 kinderen was er nog maar één gelover dus alle kinderen speelde mee en zochten mee naar een Sint die pepernoten het huis in gooide. Maar de jongste van 5 jaar was niet de enige die met rode konen ademloos kadootjes aan het uitpakken was. De oudste van 16 kreeg rode konen van het pittige gedicht war hij met zijn billen bloot moest. Het blijft een mooi oer Hollands feest en ik hoop dat we nog lang de kerstman op afstand houden. Want al die mensen die terwijl de Sint nog op de boot het land uit moet varen al een kerstboom kopen ?!?!?!?!

Geen reacties | Permalink

Drie dagen per week zit ik met heel veel plezier in Leiden bij Life Sciences & Health. Een mooi project voor het verbeteren van de online presence van de website. Het is een technocratische omgeving die zich leent voor fotografie. Dus op een verlaten vrijdagavond kon ik het niet laten....

Geen reacties | Permalink

Geen reacties | Permalink

Extreem coole gadget. De gebruiksmogelijkheden van de iPhone waren al niet beperkt. Het RedEye komt namelijk met de RedEye, die Apples smartphone omtovert in een universele afstandsbediening. De iPhone en iPod touch waren al te gebruiken als afstandsbediening voor iTunes-muziek, daarvoor heeft Apple zelf de applicatie ‘Remote’ in de AppStore gezet.

En dankzij Sonos’ Controller-software kan men de ‘i-apparaatjes’ zelfs gebruiken om draadloze muziekkastjes overal in huis te bedienen. Maar de RedEye gaat nog een stapje verder. Het principe van RedEye is vergelijkbaar met dat van Sonos. Men kan de benodigde software gratis downloaden in Apples online applicatiewinkel.

Om de software ook daadwerkelijk te kunnen gebruiken, is er echter tevens een stukje hardware nodig. Die komt in de vorm van het RedEye basisstation. Dit basisstation ontvangt de signalen van de iPhone of iPod touch via wifi, en geeft die vervolgens via infrarood door aan de bediende apparatuur; videorecorders, dvd-spelers, blu-rayspelers, televisies, beamers, et cetera. De benodigde bedieningscodes haalt RedEye van het internet. En kan hij ze niet vinden, dan kan hij ze ‘leren’ door de oude afstandsbediening voor het infrarood oog te houden en diverse knoppen in te drukken. De benodigde knoppen verschijnen op het scherm van de iPhone of iPod touch, maar bepaalde bedieningsfuncties zijn ook beschikbaar door met de telefoon of mp3-speler te schudden.

RedEye is inmiddels beschikbaar vanuit de VS en kost zo’n 125 euro. De verzending naar Nederland is gratis.

Bron: Nu.nl

Geen reacties | Permalink

Ik ben misschien te laat geboren
Of in een land met ander licht
Ik voel me altijd wat verloren
Al toont de spiegel mijn gezicht

Ik ken de kroegen, kathedralen
Van Amsterdam tot aan Maastricht
Toch zal ik elke dag verdwalen
Dat houdt de zaak in evenwicht

Laat me
Laat me
Laat me m'n eigen gang maar gaan
Laat me
Laat me
Ik heb 't altijd zo gedaan

Ik zal m'n vrienden niet vergeten
Want wie me lief is blijft me lief
En waar ze wonen moest ik weten
Maar 'k verloor hun laatste brief

Ik zal ze heus nog wel ontmoeten
Misschien vandaag, misschien over 'n jaar
Ik zal ze kussen en begroeten
't Komt vanzelf weer voor elkaar

Ik ben gelukkig niet verankerd
Soms woon ik hier, soms leef ik daar
Ik heb m'n leven niet verkankerd
Ik heb geen bezit en geen bezwaar

Ik hou van water en van aarde
Ik hou van schamel en van duur
D'r is geen stuiver die ik spaarde
Ik leef gewoon van uur tot uur

Ik zal ook wel eens een keertje sterven
Daar kom ik echt niet onderuit
Ik laat m'n liedjes dan maar zwerven
En verder zoek je 't maar uit

Voorlopig blijf ik nog jou zoenen
Jouw zwarte schaap, jouw trouwe fan
Ik blijf nog lang en liefst nog langer
En laat me blijven wie ik ben

Laat me
Laat me
Ik heb 't altijd zo gedaan
Laat me
Laat me
Ik heb 't altijd zo gedaan[

Geen reacties | Permalink

“Pim stop met msnen! Je hebt een repetitie week en moet leren en het is al 21.15 uur” Ik laat ondertussen de visite uit. Paps Dago en Annette zijn een hapje wezen eten. Ik ben moe, extreem moe de laatste dagen. Maar werk ook te hard dus het zal wel daar aan liggen. Nachten van 4 of 5 uur zijn geen uitzondering dus het is logisch dat ik moe ben. Het is inmiddels 21.45 uur en ik besluit om meteen maar naar bed te gaan. Ik sluip de kamer binnen van Pim die nog steeds aan Msnen is. Ik wordt heel erg boos en dreig de stekker uit zijn pc te trekken. Pim flipt maar beloofd meteen af te sluiten. Ik ga mijn tanden poetsen en poedelen voor het bed ritueel. En als ik klaar ben stap ik weer Pim zijn kamer binnen en is hij “nog steeds” zijn msn aan het afsluiten. Nu flip ik en schiet uit mijn slof. Echter met een 16 jarige puber krijg je verweer als een gelijke dus we hebben een mega clash. In combinatie met mijn vermoeidheid lijd dat tot een ruzie zo heftig heb ik niet vaak gehad.

Als ik wegloop voel ik dat ik extreem kortademig ben en dat mijn hart heel vreemd doet. Ik ga op bed liggen en probeer rustig te worden. Ik tel mijn hartslagen en kom ergens tussen de 200 en de 210 uit. Dit is niet ok. Ik blijf liggen en wacht af. Na een halfuurtje zakt ie van de 180 naar de 160 slagen mar voel ik dat het een zootje is.  De slagen zijn een warboel. Annemiek wil naar de 1^e hulp. Maar ik ben zo moe. Dus ik besluit toch te gaan slapen.

De volgende ochtend is er niks veranderd. Maar ik voel niks anders dan dat hart wat vreemd doet. Voor de rest voel ik mij ok. Ik besluit te gaan werken en het nog even aan te zien. Op weg naar Leiden bedenk ik mij en besluit ik toch maar even voor een hartfilmpje langs de VU te rijden.

Op de eerste hulp slof ik wat nonchalant naar binnen en zeg dat mijn hart wat wonderlijk doet. Ik wordt direct mee genomen en mijn hartslag wordt gecheckt en de man reageert wat stressvol als mijn hartslag in rust 168 slagen is. Direct komt er iemand met een rolstoel en ik moet door naar de hartbewaking op de 5^e etage. Ik reageer nog wat lacherig want ik wil gewoon lopen. Maar in eens voel ik inderdaad dat mijn oren fluiten en ik ook licht in mijn hoofd ben.

Om 15 uur hoor ik dat ik naar de operatiekamer ga. Ze gaan met van die paddels als in een film van die stroomklappen geven. Beter bekend als Cardioversie. Ik wordt nu echt bang. Ik krijg zon groene cape aan en wordt met bed en al naar de OK gerold. Ik ga onder volledige narcose en ik piep nog even angstig dat ik echt niks wil merken… Als ik dat nog een keer wil bevestigen om zeker te weten dat ze dat snappen, ben ik er al weer. Alleen is het 30 minuten later. J

Terug op de 5^e etage is mijn hartslag weer keurig 80 slagen per minuut. Ik voel mij bekaf en volslagen geradbraakt. Maar ik mag weer eten gelukkig. Om een uur of 19 uur vertrekken ik vanaf de VU met twee gigantische brandplekken waar de klap is geweest en alleen nog heel erg kortademig. Was mij een dagje wel.

Geen reacties | Permalink