Het is vandaag een lange rijdag. We gaan van Las Vegas dwars de woestijn door terug naar Californie naar Sequoia National Park. Ruim 400 miles (640 km) en dat is met een camper een hele ruk op één dag. Eerst lever ik ons racemonster van gisteren nog in. Een leuke jonge geboren en getogen in Vegas dame brengt mij terug. En ik kan ongegeneerd even uit horen hoe het is om te leven in een stad waar het 3 maanden per jaar meer dan 40 graden Celcius is.
De kinderen slapen nog. We laten ze maar liggen. Je wordt toch makkelijker met de tijd merk ik. We draaien de woestijn in op de freeway richting LA. We stoppen niet of nauwelijks. We eten drinken en eten in een rijdende camper. Om de beurt houden we allemaal een siesta op het bed en zo schiet het toch snel op.
We rijden de grens over en vrijwel meteen staan daar weer de eerste Yoshuatrees. De bijzondere bomen staan er in ontelbare aantalen. Ik heb trouwens nog nooit zoveel klapbanden gezien. Zal toch te maken hebben met de hitte denk ik. De zijkant van de snelwegen liggen bezaaid met rubber.
We rijden de Sierra Nevada over en het dal er achter is meteen helemaal vlak en groen. Dat hadden we al lang niet meer gezien. Veel druiven en heel veel mensen die ambachtelijk met de hand aan het werk zijn daarbij.
Bij de eerste grotere stad zie je echter meteen de armoede. Trailer parken waar mensen wonen in grote stacaravans in een entourage die niet onder doet voor de townships die ik in Afrika heb gezien. Pure armoede en verval. Ook valt nu pas op hoe slecht de snelwegen zijn in Californie. Wt ze wel hebben is een stadion, het Rabobank stadium. Bizar om te zien hoe groot en goed die het doen hier in California. Je komt ze veel tegen.
De andere staten hebben veel beter onderhouden wegdekken. Het is duidelijk dat deze staat bankroet is. Maar mooi is ie. We gaan de freeway af en rijden de bergen in naar Sequoia. We eindigen in een mooie kleine camping in een bos aan een rivier. Die wordt direct uitgeprobeerd door de kids en krijgt een ruime voldoende voor temperatuur en stroming. En heerlijk het koelt weer af in de avond.




Naam: Remco Boas
Bouwjaar: 1965
Werk: Boas.Pro
Hond: Bob
Automerk: Citroen
Kleur: Oranje
Favoriete plek: Amsterdam, New York, Biot
Trefwoorden: Marieke, Marketing, Internet, Herman Brood, Amsterdam, Amsterdamse Kroegen Encyclopedie, Saendelft, Adhd
Doel: Ik ben een ondernemende actieve Amsterdammer die nadat zijn kind, Marieke is doodgereden op een snelweg in Frankrijk het tijd geworden vindt om actief iets te gaan veranderen cq bijdragen aan de maatschappij.
waloetz [2012-02-04-03-31]: nice photo…
iPhone 4 develop… [2012-02-03-13-36]: I read your blog quite interesting and was very we…
Remco [2011-03-27-15-11]: Jos Ik denk dat je zeker je niet moet laten weerho…
jos [2011-03-27-14-59]: ben hard aan het twijfelen om te gaan, je hebt b…
www.kieseenuitje.… [2011-02-15-06-55]: Mooi werk, hoor. Ook goed om te zien dat BN’ ers a…
kelly [2011-01-22-11-46]: waar hebben jullie deze tent gekocht?
Remco [2010-11-09-10-04]: Als dat waar zou zijn zou ik nooit meer naar schoo…
Kya [2010-11-08-04-27]: Of je leest “using your brain for a change” van Ri…
Carlos [2010-08-31-12-56]: Mooie reacties goed om te lezen!! Laten we lekker …
Tjandra [2010-08-08-04-14]: Heeft u al gedacht aan een bundeltje met deze verh…