... Vakantie USA dag 29 - 7 augustus - Sequoia National Park

We slapen uit. Eigenlijk te lang. De kinderen zwemmen nog wat in de rivier. We starten de dag met een lunch. Überhaupt zijn we meestal de laatste vertrekkers op een camping en de laatste slapers.  We rijden via het schitterende dorpje Three Rivers voornamelijk bewoond door kunstenaars en pensionados die de drukte van San Francisco of LA ontvlucht zijn.

De weg naar het park wordt afgeraden voor campers groter dan 22 foot (7.30 meter) echter wij zijn 25 foot (8,30 meter) ik besluit de gok gewoon te nemen. En we slingeren ons met ontelbare haarspeldbochten en smalle bochtige weggetjes naar een dikke 2000 meter.  Het is enorm groen, alleen maarbossen en af en toe kleine beekjes. Maar in eens zien we de eerste Seqouia’s. Wat een joekels. Ze zijn hoog echt heel hoog gemiddeld wel 100 meter hoog (zeg maar tot de 28e verdieping van een torenflat) en de stammen zijn wel  5 a 6 meter dik.

We komen aan bij een museum over de bomen waar een aantal mega exemplaren staan. De bomen zijn tussen de 2000 en 3000 jaar oud en de dikste hebben wel een omtrek van meer dan 30 meter en de hoogste zijn maar liefst 120 meter hoog. Wat een gevaartes. Ook de natuur is schitterend hier. We zitten midden in de Sierra Nevada, een bergketen met hoge 3 tot 4 duizend meter hoge bergen en woeste landschappen.  Met veel moeite zien we eindelijk onze eerste beer rollen in het hoge gras. Helaas ziet alleen Mikkie hem niet onze grootste dierenvriend en die baalt daar enorm van. Ik heb moeten beloven dat ze er nog één te zien krijgt deze vakantie. Ook staat er bij terug komst bij de camper na een gezonde wandeling een hert naast de camper ons brutaal aan te kijken.

Uiteraard kijken we bij de dikke boom waar je door heen kunt rijden en gaan we naar de Generaal Sherman de dikste boom die er in het bos staat.  We wandelen wat en dan is het in eens al weer 17 uur. Oeps en we moeten nog even rijden.

Het is een hele mooie maar hele lange tocht terug de berg weer af en terug het dal in richting Fresno in het wijde dal in California. We hebben ons voor het eerst echt vergist in de afstand en het is al donker maar we moeten nog een heel eind. Dus eten wordt het in de camper op Taco chips en in het stikke donker rijden we de smalle onverlichte weg naar het Yosemite Park opnieuw weer de Sierra Nevada in.  Onderweg eigenlijk alleen af en toe vage sterkedrank winkeltjes met van die tralies voor de ramen zoals je ze in films ziet. We zijn rond 22.15 uur pas op de camping als iedereen allang slaapt. Gelukkig hangt er een kaartje waar we mogen gaan staan.  Het is heerlijk fris hier en zelfs moeten de vestjes aan buiten. De Corona smaakt er niet minder om.

Als een keurig nieuwerwets gezin kruipt iedereen achter zijn iphone of ipad om te gaan lezen in zijn ibook. Helaas doet het Wifi het weer erg brak hier. Dus er is gelukkig weinig afleiding.

Geen reacties | Permalink